ΟΤΑΝ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΜΑΖΙ [10.2018]

Χωρίς σχόλια

Οι δολοφόνοι του Ζακ δεν ήταν τυχαίοι. Ένα αφεντικό/κλεπταποδόχος κοσμηματοπώλης, ένας πρώην οργανωμένος φασίστας και κάποιοι μπάτσοι.  Οι συνεργοί τους επίσης δεν ήταν τυχαίοι. Ήταν «μαζί» τους χωρίς να βρίσκονται δίπλα τους. Ήταν η ραχοκοκκαλιά του ελληνικού κράτους, με τη γνωστή κανιβαλική της διάθεση, ειδικά όταν πρόκειται να υπερασπιστεί την ιδιοκτησία της. Εξάλλου, είναι η ίδια που εδώ και δεκαετίες έχει διαπρέψει στο να επιβάλλει τα «δίκαια» των αφεντικών εκεί που ο νόμος δεν είναι αποτελεσματικός. Αμφέβαλλε κανείς ότι η «αλληλεγγύη» στους δολοφόνους θα έβγαινε τόσο αυθόρμητα από τα ενδότερα της ελληνικής μικροαστικής σκατοψυχιάς;

Είναι τα φονικά σύνδρομα αυτής της κοινωνίας που σιγοντάρονται από υπουργούς, μπάτσους και κάθε είδους μμε όταν αυτοί «σπαράζουν» για ασφαλείς πόλεις, μακριά από καθετί προσβάλλει την αγία ελληνική οικογένεια. Την ίδια ώρα καθαγιάζεται ιδεολογικά και υλικά όλη η πραγματική εγκληματικότητα: η βία σε βάρος των μεταναστών/τριών, οι διώξεις οροθετικών, οι ομοφοβικές επιθέσεις, η κατασκευή εγκληματιών επειδή απλά είναι εξαρτημένοι. Αυτός λοιπόν είναι ο made in greece φασισμός. Καθήκον μας είναι να οργανωθούμε πολιτικά και να μην αφήσουμε κανέναν και καμία μόνη απέναντι στην βία του.